Çorum’un kuzeyinde bulunan ilçemiz, Kızılırmak üzerinde Osmanlı döneminin önemli bir ulaşım noktasında yer almaktadır. Günümüze eski mimarlık ürünlerinden çoğunu yitirmiş olarak gelebilmiştir. Kentteki eski sit dokusunun ortadan kalkmasında Kızılırmak fay hattı boyunca meydana gelen depremlerin etkisi çok olmuştur.. Gerçekten Osmancık son elli yıl içinde dört-beş kez deprem geçirmiştir. Bu yol boyu, daha çok Bizans sonrası dönemde, Anadolu’nun kuzeyinde, sahile koşut dağların güney yamaçlarından geçen Avrupa-Asya ulaşım damarının önemli bir geçidini oluşturur.
     Bu nedenle de ilk çağlardan başlayarak önemli bir yerleşim merkezi olmuştur. Roma ve Bizans çağında Osmancık “Pimolisene” adıyla bilinen bir merkezdi. Kasaba, gidiş-gelişi denetleme altında bulundurma, vergi gümrük gibi hususların sağlanabilmesi için “müstahkem” hale getirilmiştir. Bu amaçla ırmak kenarındaki eski kentin kuzey-doğusundaki kayalıklar kale görevini üstlenmiştir. Bu dönemlerden kalma kale surları, günümüzde de görülebilmektedir. Kale kentin, su ve öteki gereksinimlerini karşılamak amacı ile yapılmış olan ve ırmak kenarında sonuçlanan bazı tünel ve kuruluşlar arkeolojik araştırmalar için ilginçtir. Anadolu'nun Selçuklu Türkleri tarafından ele geçirilmesi sırasında, Osmancığın ne zaman ve nasıl Selçuklu ülkesine katıldığı bilinmiyorsa da, Selçuklu devri Feodal idaresi döneminde, Sivas,Tokat ve Kastamonu’nun alınması sırasında, Osmancık da Danişmendli ülkesine katılmıştır. Danişmentlileri izleyen Selçuklu egemenliğinden sonra, Osmancığın Osmanlı ülkesine katılması, XIV.y.y. sonlarında (1389), Yıldırım Bayezid tarafından olmuştur.
        Bazı yayınlarda “Osmanlı Devletinin kurucusu Osman Gazi’nin burada doğması şehre Osmancık adının verilmesine neden olmuştur” şeklinde bilgiler yer almaktadır. Osmancık kentini, ırmağın sağ kıyısından içerlere doğru uzanan kaya kitleleri, kale ve ırmak üzerindeki 15 gözlü köprü simgeleştirir.